Tot voor kort waren variabele beloningen voor ondernemingsbestuurders een statusverlenende, welkome aanvulling op het vaste, toch al niet onaanzienlijke inkomen. Maar sinds de financiële crisis staan bonussen bijna symbool voor hebzucht en zelfverrijking.
Menig bestuurder kwam recent in opspraak bij de touchering van een aardige som, zonder dat de onderneming opzienbarende resultaten boekte. In al dat tumult zou bijna verloren gaan dat er parallel hieraan een interessante ontwikkeling gaande is in de criteria waarop beloond wordt.
Een toenemend aantal bestuurders van met name beursgenoteerde ondernemingen voelt het namelijk in de portemonnee als de onderneming goede sociale of milieuprestaties boekt. Waarom en hoe vindt dit plaats en welke perspectieven lonken aan de horizon?
Lees het volledige artikel onder Downloads.